Aan alle supporters, fans, stille aanbidders, tegenstanders, medestanders,...
EEN MET DOELPUNTEN GEVULD 2012!

En die vier je zo:

(*Gelukkig nieuwjaar! Omdat we toch een béétje Brazilianen zijn!)

Het is al even geleden dat uw trouwe reporter nog eens van zich liet horen. Aan spannende verhalen echter geen gebrek, en ook over de wedstrijden van Lomquichot valt heel wat te berichten. Een update van de laatste drie wedstrijden dus!

Lomquichot 5 - 0 AB Café

Na de teleurstelling tegen BoesBooze (zie eerder) was LQC uiteraard uit op revanche. Kind van de rekening: AB Café. We stuurden ze met forfaitscores naar huis. Of was het anders: we bleven thuis en de forfaitscore was het resultaat... Erg spijtige zaak want de goesting was groot! Drie punten cadeau krijgen is altijd welkom - vooral als je zelf al eens forfait moest geven na een gedwongen verplaatste wedstrijd eerder op het seizoen... 

Beertjes 8 - 8 Lomquichot

Dan maar revanche nemen tegen de Beertjes moeten we gedacht hebben. Maar daarvoor heb je een truitje nodig. En wissels. Die kwamen er ook, en doelpunten ook! Lomquichot kwam snel 0-2 voor, maar de Beertjes bleven aan de boom schudden (een mopje voor Niels, alstu). Lomquichot bouwde zijn voorsprong gestaag uit (stond er niet even 6-3 op het scorebord?) maar de Beertjes lieten zich van hun meest terugverende kant zien en een paar minuten voor het einde stonden we zelfs een doelpunt achter. Maar opgeven staat sinds kort niet meer in onze woordenboek en een gelijkspel werd dus uit de brand gesleept dankzij een late goal van Mathieu. 

De doelpunten die Lomquichot scoorde getuigden bij momenten van klaarkijkende teammaats en waren van wonderschone makelij. Meesterpasser Xavi Hernandez stuurde nog een kaartje naar het thuisadres van onze voorzitter met zijn bewondering en kerstwensen. Aanvallend barsten we van het vertrouwen en dus is er aan doelpunten geen gebrek. Maar een beetje meer Daum en wat minder Joga Bonita dringt zich op...

Want het moet gezegd worden: het was niet allemaal rozenschijn en manegeur (of hoe ging dat spreekwoord weer). Verdedigend stond Lomquichot wankel: de ruimte tussen de linies was groot en de slalomexperten bij de tegenstand vonden maar al te vaak een gaatje om door te kruipen. Ploegmaats werden meer dan eens aan hun lot overgelaten en de zenuwen namen daardoor toe. Spijtige zaak natuurlijk.

Des te belangrijker was het dus om de juiste lessen te trekken voor de vrijdagavondwedstrijd tegen die andere wilde dieren. De nadruk op een positieve houding, geloof in je medemaat en het hele teamgebeuren stond bij de post-match analysis centraal. 

Bigardo Bulls 4 - 7 Lomquichot 

Allereerst een dienstmededeling: het is levensgevaarlijk om te voetballen als men nog aan het badmintonnen is. Gebroken benen, ontplofte blinde darmen, extreem verlies van lichaamssappen allerhande,... ik heb het allemaal al gezien na de levensgevaarlijke combinatie van badminton en zaalvoetbal. Dus: NIET DOEN!

Terug naar de orde van de dag: de stieren uit Bijgaarden (insert random joke about gecastreerde stieren die men ossen noemt) waren even talrijk als ons opgekomen. Heel wat nieuwe gezichten bij de thuisploeg. Hun herkenbaar automatisme genaamd "diepe spits op de pivot met inlopende man voor de 1-2" waren ze echter niet verleerd. Trage starters zijn ze niet: Lokeren - AA Gent zou er niets tegen zijn, na minder dan 7 seconden stond de gehoornde medemensen al 1-0 voor. Lomquichot die hun kopje laat hangen en met verwijten naar elkaar begint te gooien? Ho maar! Vandaag niet meneer. "Voesj doen" op zijn Brabants (in GB is men namelijk verplicht te sporten in het Nederlands). Na een bleke eerste helft stond het echter 4-2 voor de thuisploeg. Onder meer na een omgezette 11-meter ('t is te zeggen, we spelen zaalvoetbal en daar ligt de stip dichter, maar het blijft een uitdrukking) noodzakelijke penaltyfout. "Ik moest iets doen hé". 

Tweede helft: een energiek en ontketend Lomquichot verhoogde het tempo en al snel werd de aansluitingstreffer en gelijkmaker binnengeschoven via Davy en Mattias. En zo ging het door: het werd warm onder de voeten (hoeven?) van de Bulls en de deur (van de stal) stond helemaal open achteraan. Zo kon Lomquichot meermaals alleen voor doel komen en scoren in een leeg doel. Of naast het lege doel trappen... Het overkomt de besten!

Eindverdict: een mooi cadeau aan onszelf voor de eindejaarsperiode. En zonder al te veel druk de terugronde in... Er komen nog mooie tijden aan!

Lomquichot trekt aan kortste eind in knotsgekke derby

Itterbeek - De vriendenderby tussen Lomquichot en Boes Booze is beslecht in het voordeel van de laatsten: in een knotsgek slot slaagden zij er in een schijnbaar onoverbrugbare voorsprong teniet te doen. Mooie verdienste van de tegenstand - het moet gezegd - maar de knikkende knieën bij de Lomquis zaten er ook voor iets tussen. Relaas van een intense avond.

Het begon nochtans goed: Davy kon zich weer als "beschikbaar" melden na een biochemische homeopathische placentavochtkuur bij een schimmig Kroatische huismoeder. Alle middeltjes zijn tegenwoordig goed voor een snelle genezing. Lomquichot trad zelfs aan met een overvol blad: Fré en Gaetan hadden heimwee naar de kanariegele Seleção-tenue en kwamen op hun paasbest op de bank zitten. Hun inmenging zou echter beperkt blijven door de eerder vermelde "knotsgekke" omstandigheden. Volgende keer jongens... 

Dat maakte dat Jordi, Mathieu, Jeno, Niels, Mattias, Davy en Stijn de eer hoog moesten houden. Bij de tegenstand was het een aangenaam weerzien met enkele oude bekenden wiens kwaliteiten geen onbekende waren.

De wedstrijd begon met een hoog tempo en beide ploegen gingen er vol voor. Al vrij snel keek Lomquichot tegen een beperkte achterstand aan: een puntertje in combinatie met iets te lakse mandekking was één van de oorzaken. Maar opnieuw: goed gespeeld van de Oranje garde. Lomquichot liet dit echter niet aan zijn hart komen. Mathieu ging door op de rechtse flank, twijfelde even, en schoof de bal in de verste hoek. "Onschuldig" leek die wel te zeggen, maar de belangrijke aansluitingstreffer was wel een feit. Even later werd Davy diep gestuurd na een knappe diepe bal van Niels. Met lichte hulp van de tegenstand had Davy de bal maar binnen te tikken, bordjes in evenwicht. Nog voor de rust werd de 2-3 voorsprong verzekerd door Lomquichot (Stijn?).

Na de rust ging Lomquichot op zijn elan door en liep uit tot 2-6. Ja, u leest het goed, twee - zes. Matigol, Jeno(?) en Davy waren afwerkers van dienst voor deze ogenschijnlijk geruststellende voorsprong. Met nog 10 minuten op de klok leek de zege binnen.

Maar. Boesbooze gaf niet op. Het begon met een penalty, en een kleine tien minuten later stond Lomquichot plots een goal in het krijt. Balen, balen, balen. Oorzaak: een sterke en aalvlugge aanvaller van BB, en onzeker verdedigen van Lomquichot. Wij hadden het erg moeilijk de rust te bewaren en de organisatie te behouden. Maar goed, daar moeten we uit leren.

Om met een positieve noot te eindigen: het (bij momenten) ontwikkelde passenspel van Lomquichot is van het beste dit seizoen. Vertrouwen in en positief ten opzichte van elkaar, balletje laten rondgaan, ruimte maken voor elkaar, niet zelfzuchtig de bal afgeven voor doel - allemaal elementen die we meer tentoon moeten spreiden. En dat gaan we vrijdag tegen AB Café ook doen.

Siempre positivo, nunca negativo!

(zo waan ik mij toch een beetje coach van de mooiste ploeg ter wereld)

Lomquichot kan de "Hel van Sint-Gillis" niet doven

PIANOFABRIEK kreeg pas op het laatste moment een competitief team bij elkaar geharkt, maar startte tegen de gewoonte in sterk aan de wedstrijd. De thuisploeg kampeerde bijna voortdurend op de helft van de tegenstander, gaf geen kansen weg, maar het duurde ruim 10 minuten voor het openingsdoelpunt viel.

Vooral omdat de doelman van de tegenstrever vervelend vaak in de weg lag.

De voorsprong werd ook al snel weggevaagd bij een van de zeldzame tegenprikken van LQC. Zij kwamen er aanvallend wel niet echt aan te pas die eerste helft. PIANOFABRIEK domineerde, maar dat vertaalde zich niet op het scorebord. Vlak voor en vlak na rust werd gelukkig wel een geruststellende voorsprong bij elkaar gevoetbald - o.a. via een fantastisch doelpunt van Fred.

Deze voorsprong (1-5) bleek echter zó rustgevend, dat onmiddellijk alle verdedigende voetbalprincipes over boord werden gekieperd.

Een aantal tegendoelpunten in geschenkverpakking werd met de glimlach aangeboden aan de tegenpartij. Het dappere LOMQUICHOT - het moet gezegd - creëerde zelf ook wel wat mogelijkheden, maar hun voorliefde om de doelpalen uit te kiezen als terminus voor hun aanvallen bleek niet de juiste tactiek om snel weer écht in de match te komen. Op basis van de eerste 35 minuten een verdiende overwinning voor PIANOFABRIEK, vatten we dan samen. Maar secuur verdedigen en een match risicoloos uitspelen, dat heeft ook zijn charmes!

BRON: http://www.beurs-piano.tk/

Lomquichot sleept uitzege uit de brand na “noodlottige” partij

5–6, het doet een spannende match vermoeden en dat was het tot op het einde ook. Tegen een vestimentair onuitgegeven Hattrick nam LQC in de tweede helft nochtans afstand, goed spel incluis, maar net als vorige keer maakten de bezoekers het zichzelf onnodig moeilijk. Het fatum had echter al in de eerste helft toegeslagen en dus werden de drie punten niet meer uit handen gegeven.

Het was even slikken, want het scheelde niet veel of ook het tweede bezoek dit seizoen van LQC aan Health City Jette liep met een sisser af. Na de dubbele boeking van de zaal tegen meister TFE Benelux deed zich opnieuw een probleempje voor. De flashy oranje kledinglijn van Hattrick bleek verrassend genoeg spoorloos. Vestimentaire ongeregeldheden: het kan de beste ploegen overkomen, zo hebben ook de bezoekers niet zo lang geleden al mogen ondervinden.

Maar omdat naakt sporten iets is uit lang vervlogen tijden, toen de Oude Grieken nog welvarende Olympiërs waren, werden de outfits van een andere ploeg vakkundig van hun lijf gesmeekt... Bedelstaf in de hand. Gelukkig had de referee zijn zwart ensemble wel mee. Een forfait had nochtans een terechte compensatie geweest voor de onbetamelijk afloop – de voorgeschiedenis indachtig – van de gemiste partij tegen TFE Benelux. En ware de wedstrijd niet gespeeld geweest, had ook het wrede noodlot misschien niet kunnen toeslaan...

Die wedstrijd werd door Hattrick in een hoog tempo aangevat. Het leek wel alsof het wit-blauwe ras samen met de nieuwe truitjes ook een hormonenkuur had ondergaan. LQC hield een tijdlang stand, maar kwam steeds vaker een stapje te laat en stond ook op die manier het openingsdoelpunt toe. In de aanvangsfase werd bovendien snel duidelijk dat de rijzige Hattrick-goalie een meer dan stevig en dus moeilijk te kloppen sluitstuk zou zijn. Toch lukte het Davy om een onorthodoxe assist via een mooi laag gehouden schot tegen de netten te krijgen (1–1).

De eerste helft kende nadien een evenwichtig verloop, met kansen aan beide zijden. Jens werd één-tegen-één met zijn verdediger afgezonderd voor doel, kapte die vervolgens knap uit en schoof de bal zonder verpinken in doel. Lang stond de voorsprong van LQC weliswaar niet op het scorebord. De thuisploeg toonde zich tot tweemaal toe opportunistisch en nam opnieuw de leiding. Maar via een behendige steal tegen het vijandige doel bracht Tim de stand met rechts terug in balans (3–3). Meteen diens laatste wapenfeit, want zonder tegenstand in de buurt begaf enige tijd later de knie. Een déjà-vu: behoorlijk pijnlijk, zowel fysiek als mentaal, en terug naar af, of erger...

Na de pauze kon de match dus nog alle kanten op. Deze keer was het Lomquichot dat de beste start nam. Een ontketende Niels trapte de bal in één tijd laag in doel en gaf op die manier het sein voor een sterk Lomqui-intermezzo. Op een snelle tegenaanval bediende de uitgebroken Jens de goed mee opgerukte Davy, die de opgelegde mogelijkheid niet liet liggen. En meteen nadien nam de aangever zelf een afvallende bal meteen op de slof. Ging die even lekker binnen in de winkelhaak (3–6). Het is duidelijk dat onze numero 21, na zijn eerste treffer tegen Saloon, steeds beter zijn draai weet te vinden.

De veer van Hattrick gebroken, hoor ik de toeschouwers al denken, maar niets van dat. In plaats van enkele goede combinaties in nog meer doelpunten om te zetten, werd het onnauwkeurig verdedigen van LQC hen nog bijna fataal. De remonte van de tegenstrever kwam evenwel te laat. Op muzikale wijze kon Lomquichot de derde overwinning op rij vieren, al was het er dan één met een wat wrange nasmaak.

Uw reporter is op donderdag 17 november op post in Sint-Gillis (21u) voor de ontmoeting met Beurs-Piano, spijtig genoeg in spanning gekluisterd aan de zijlijn.

Doelpunten: ** Davy – ** Jens – * Tim – * Niels