Het was al even geleden dat de Lomquichotters nog eens aan de bak moesten in een wedstrijd met inzet, meer bepaald van 23 maart toen we de eer verdedigden tegen AB Café. Iedereen werd dus geacht genoten te hebben van een welverdiende rust om te batterijen opnieuw op te laden. Dat was niet helemaal zo: Joram vorderde de kleedkamer op tot slaapzaal en ook Tim en Elward hadden te kampen met een slaaptekort met flanellen benen tot gevolg. Maar aangezien Lomquichot gekend is voor zijn ongekend positivisme werd de wedstrijd met de beste bedoelingen aangevat. Fré stond in doel, Davy, Niels en Peter vervolledigden de ploeg. Mattias nam voor één keer de rol waar van terreinafgevaardigde en stelde zich volledig neutraal op zoals het hoort. De supporters waren opnieuw in ongeziene proporties aanwezig. De muur van geluid die zij produceren...de tegenstand was onmiddellijk geïntimiteerd!

De orangisten van Hattrick hadden er duidelijk zin en zaten met 3 op de bank. 

Al snel kwam Lomquichot op voorsprong via Davy en al even snel kwam Hattrick op gelijke hoogte, en dat tot 3 keer toe zelfs. Davy (2) en Tim (vrije trap) tekenden voor de doelpunten. Verder waren er schoten op het doelkader door Niels en Peter. Tim ging nog eens alleen op doel af, de keeper raakte de bal nog en de bal dwarrelde nog tegen de lat en een knaap van het oranje leger wist de bal nog vakkundig uit doel te frommelen. Aan geluk ontbrak het enkele LQC&undefined;ers dus gisterenavond. Elke avond een gebedje voor het slapengaan, een hoefijzer in de binnenzak, een klavertje vier in de schoen, een ontelbaar aantal spiegels stukgooien, pannenkoeken eten,... de mogelijkheden zijn legio.

Met 3-3 gingen we de rust in.

Wat volgde was een niet-zo-spectaculaire tweede helft met nerveus spel van beide partijen. Om snel te vergeten dus. Memorabel was het verlossende doelpunt van de onvermijdelijke Davy. Klasse! 

Tot slot mag de prestatie van Fredje Stevens ook nog eens in de verf worden gezet. De jongens van Hattrick dachten met een "tweede keus"-keeper te maken hebben, maar daar was geen sprake van. Als vanouds dook en sprong hij naar de bal als een kat op speed. En dat poesjes soms snauwen en grommen, dat is snel vergeten!

Op naar TFE! 

Leider maatje te groot voor verdienstelijk Lomquichot

In de gloednieuwe sportzaal van het Koninklijk Atheneum Emanuel Hiel stond een op papier ongelijke strijd geprogrammeerd: de gepensioneerdenbond voor ex-profvoetballers genaamd AB Café, na hun felbevochten overwinning tegen TFE Benelux de nieuwe numero uno van de A-reeks, tegen middenmotor Lomquichot. De krachtsverhoudingen werden ook op het veld gerespecteerd. Het surplus aan individuele klasse en ervaring van de thuisploeg maakte het verschil.

SCHAARBEEK – In tegenstelling tot de heenwedstrijd kon AB Café geen beroep doen op ene Besnik Hasi. Om de hulptrainer van RSCA te vervangen, werd gerekend op voormalig Antwerpcoryfee Rudi Smidts. Die kreeg het gezelschap van die andere oud-Rode Duivel, Gilles De Bilde. Om deze pleiade aan gewezen voetbalsterren te counteren, had Lomquichot enkele aanvallende versterkingen opgetrommeld. Dat was geen overbodige luxe. De afwezigheid van zowel Davy als de onfortuinlijke Mattias betekende immers een flinke hap uit het scorend vermogen van de bezoekers. Helaas, niettegenstaande zij op het wedstrijdblad stonden ingeschreven, kwamen de heren Lionel Messi en Zlatan Ibrahimovic niet opdagen. Vlucht gemist op El Prat, zo luidde de verklaring achteraf. Romelu Lukaku zat dan weer met zijn neus in de studieboeken. Een drogreden natuurlijk: onze zestienjarige mocht eigenlijk zo laat het huis niet meer uit. En Pär Zetterberg ten slotte, die was verloren gereden in Schaarbeek. Zo hield alvast het aantal beschikbare manschappen van beide ploegen elkaar in evenwicht.

AB Café nam een verschroeiende start en had duidelijk de bedoeling om de wedstrijd snel te beslissen. Het vijftal speelde met zeer veel vertrouwen – voor de tweede keer trof LQC deze ploeg nadat het de topper met succes had afgewerkt – en kon rekenen op de flitsen van zijn aanvallers. Na enkele waarschuwingen moest Jordi zich al een eerste keer omdraaien, maar de rood-witten konden snel tegenscoren. Een mooie laterale pas van Niels werd door Joram in één tijd op de slof genomen en verdween in het dak van het doel. Werd deze gevaarlijke breedtebal geïntercepteerd, dan had de nummer 3 het mogen horen van zijn ploegmaats. Nu bleek het de perfecte assist. Gejuich of geweeklaag, het hangt in de sport soms af van enkele centimeters. Ondanks de gelijkmaker bleven de aanvalsgolven van de thuisploeg echter komen. De LQC-keeper zou een geanimeerde avond beleven, maar ook hij kon geen mirakels verrichten. 5-1 bij de rust was het billijke verdict: een onoverbrugbare kloof gezien het niveauverschil dat de eerste helft aan het licht bracht.

In de tweede helft waren de kansen iets gelijker verdeeld. Opnieuw bleek dat AB Café een ploeg is die (zeer goed) speelt, maar ook aardig laat spelen. In tegenstelling tot zijn grote concurrent TFE bekommeren Gilles en co zich niet altijd even strikt om de defensieve organisatie. De geboden ruimte laat de tegenstander toe om op zijn beurt enkele aanvallen in elkaar te knutselen. Verschillende man-meer-situaties werden weliswaar niet goed uitgespeeld. Toch slaagde Elward erin om een hattrick te maken. De man uit de “Barmhartige Stede” toonde voor een keer weinig medelijden en wist tussendoor ook nog een bal van de eigen doellijn te vegen. Een mooie all-round prestatie. Ook Fréderic vond nog eens de weg naar doel en verheugde zich vooral over het feit dat hij nu meer heeft gescoord dan... zijn eigen doelman! Gejuich, het hangt in de sport soms af van op het eerste zicht triviale vaststellingen. En Tim, die vond na zijn magistraal doelpunt uit de vorige partij tot tweemaal toe de paal op zijn weg. Enkel geweeklaag bij hem dus. In de sport kan het niet elke dag meezitten. Zo eindigde de tweede 25 minuten met een verrassende vaststelling: een verdienstelijk gelijkspel voor de Lomquichotters (4-4).

In een open wedstrijd wisten de bezoekers vijf keer te scoren, maar dat bleek onvoldoende tegen een snedig AB Café. Er zijn dus nog zekerheden in het leven: juichen tegen de toekomstige kampioen zat er na het laatste fluitsignaal niet in.

Doelpunten: *** Elward, * Joram, * Fré

Strijdend Lomquichot haalt punt bij Saloon

Na de “heerlijke pot voetbal” van afgelopen vrijdag tegen de sterren van AB Café en de “felbevochten overwinning” tegen Bigardo Bulls lijkt het tij bij Lomquichot zich stilaan weer te keren. Ook tegen de jongens van Saloon wisten de Lomquichotters de positieve trend verder te zetten: 4-4 na een aangename maar intense pot voetbal.

Ganshoren – Het was verschieten voor de heren van Lomquichot maandagavond bij het aanschouwen van de scheidsrechter in het Richard Bauthier complex: de match tegen Saloon werd gefloten door dezelfde strenge man in het zwart die enkele dagen ervoor ook al hun partij tegen AB Café had geleid. Zij die er toen bij waren wisten meteen wat dat betekent: truitje in de broek, sportkousen optrekken tot boven de knie. “En ik zeg het maar één keer!”

Toen enkele minuten later de spelers het veld betraden, leken ze nog enkele minuten onder de indruk van de man met de witte snor: hoewel Lomquichot het meeste balbezit kon voorleggen, was het spelbeeld tijdens de eerste minuten vrij steriel. Al was dat voor kenners niet echt een verrassing: het veld van Saloon – nochtans deel van een schitterend sportcomplex – is door z’n korte lengte niet gemaakt voor het creëren van open kansen.

Wie hier wilde scoren, moest dus counteren. Dat is precies wat Lomquichot na 10 minuten voetbal ook deed: na een lakse pas van een Saloon-speler onderschepte Fréderic handig de bal, en stak hem door naar de vrijlopende Niels: 1-0 en algemene vreugde bij Lomquichot.

Maar de vreugde bleek van korte duur. Al enkele minuten later moest Lomquichot zijn voorsprong uit handen geven. Een gevaarlijk getrapte corner van Saloon week af op het been van een verdediger, waardoor keeper Jordi verrast werd en de bal knullig in doel verdween. Even leek het er dan op of Lomquichot weer op een hopeloos achtervolgen leek aangewezen: Saloon diepte de score nog in de eerste helft uit tot 2 – 1 en zelfs 3 – 1. Er was dus werk aan de winkel tijdens de pauze.

Maar Lomquichot kwam goed uitgerust en vol motivatie weer aan de start van de tweede helft. De vechtlust, tijdens voorgaande wedstrijden soms onvoldoende aanwezig bij achterstand, was er maandagavond wél bij de jongens in het rood. En dat leidde uiteindelijk tot aantrekkelijker voetbal, en meer kansen voor Lomquichot.

De 2 – 3 kwam er na balonderschepping, een snelle pas naar voor en ten slotte een goed getrapte bal van Elward. Zelfs de snelle 2 – 4 van Saloon kon de Rote Armee daarna niet meer tegenhouden: Na deugddoende doelpunten van Fré en Mattias stond 5 minuten voor tijd de 4 – 4 op het bord. Lomquichot drong nog aan, maar daar bleef het uiteindelijk bij.

Een billijk resultaat na een aangename voetbalavond. En daarmee lijkt Lomquichot net op tijd klaar voor z’n lenteoffensief. Dat er achteraf in de kantine nog werd verbroederd met de tegenstanders en de trouwe supporters tussen pot en pint, toonde de tevredenheid van menig speler.

Auteur van dit verslag: een blonde God in spé

Doelpunten: * Niels, * Elward, * Fré, * Mattias