Lomquichot dicht bij een stunt tegen TFE

De voorgeschiedenis voorspelde alvast weinig goeds. Echt spannend konden de wedstrijden tegen TFE Benelux in het verleden niet genoemd worden. In december vorig jaar werd het in eigen huis afgetekend 1-10. De recordkampioen bleek toen meer dan één maatje te groot. Weinig deed vermoeden dat het deze keer anders zou lopen. Zo beschikte LQC over maar één wissel. Verplichtingen op het werk deden zowel Fré als Peter afhaken. Warre was de gelegenheidskapitein. De nummer twee uit de rangschikking kon daarentegen wel rekenen op een goedgevulde bank, ook al hield hun terreinafgevaardigde er nog even de spanning in met zijn aankondiging dat “Alain De Nil op zich liet wachten…”. Maar de ex-profvoetballer liep zich luttele minuten later al duchtig op te warmen.

Het was diezelfde De Nil die met een punter zijn ploeg al vroeg op voorsprong bracht. Een antwoord van de Lomquichotters liet echter niet lang op zich wachten: Niels versnelde met de bal aan de voet en gebruikte de gecreëerde ruimte om verschroeiend uit te halen. De bal verdwijnde afgemeten in de linkerbovenhoek. TFE had duidelijk het meeste balbezit, maar hun tegenstander trok een rood-witte verdedigende muur op die de vergelijking met de Chinese kon doorstaan. Bovendien toonde Jordi zich al vroeg in de wedstrijd in een begenadigde bui en prikte Lomquichot gevaarlijk tegen wanneer het daar de kans toe zag. Op die manier kon de uitploeg aanklampen. Tot tweemaal toe hees zij zich opnieuw naast de thuisploeg. Zowel Davy (2-2) als Elward (3-3) toonden zich koelbloedig eens oog in oog met het sluitstuk van de tegenpartij. Toch kon TFE Benelux met een kleine voorsprong gaan rusten. 4-3, zonder het goed te beseffen had LQC al zeker drie keer zoveel doelpunten gemaakt als in de heenmatch. Alles was dan nog mogelijk.

Ook in de tweede helft eiste de uittredende kampioen de bal op. Het gevaar kwam vooral van de kleine dribbelkont met nummer 69 en een Klaas op oranje sloffen. Die laatste haalde een aantal keren snoeihard uit, maar de jongste Robin stond pal. Langzaam maar zeker ontpopte de doelman van LQC zich tot man van de match. Aan de overkant kon een sportieve Tim alleen op doel af, maar zijn doorbraak werd onterecht gestuit omwille van hands. Het was echter uitstel van executie, want de bezoekers vonden wel de weg naar doel. En hoe! Een twee-tegen-één-situatie werd vakkundig uitgespeeld. Tim legde de bal panklaar voor Davy, die de bal maar voor het binnenleggen had. Een tweetal minuten later ontbond de aangever zelf zijn duivels: met een opwippertje passeerde de nummer 7 zijn rechtstreekse bewaker en scoorde via de doelpaal vanuit een vlijmscherpe hoek. Voor de eerste keer in zijn rijke historie klom Lomquichot op voorsprong tegen de meest succesvolle ploeg uit de BZVC (4-5).

LQC moest de bonus weliswaar al snel terug prijs geven, nadat de ongelukkige Tim zijn eigen keeper wist te verschalken. Het zou Niels inspireren om enige tijd later hetzelfde te doen en alle hoop op onverwachte puntenwinst weg te nemen. Ondertussen had één van de harde trappen van TFE de netten immers wel doen trillen (6-5). Helemaal op het eind maakte de bekendste TFE’er van dichtbij nog zijn tweede doelpunt. Een stunt zat er voor een snel naar voren toe combinerend en stug verdedigend Lomquichot uiteindelijk (net) niet in, maar de underdog mocht toch met geheven hoofd de zaal verlaten. Het is allerminst een schande om de duimen te leggen voor een zowel collectief als individueel sterke tegenstander. Ondanks hun ondankbare positie als runner-up is TFE toch duidelijk de te kloppen ploeg in (alweer) een bekerfinale. Indien Lomquichot in zijn laatste competitiewedstrijd tegen Biocure éénzelfde niveau haalt, dan kan het seizoen met een overwinning worden afgesloten.

Doelpunten: ** Davy – * Niels – * Elward – * Tim