Zegedronken Lomquichot sluit seizoen af in stijl
 

Precies één week en één uur na de nu al historische partij tegen TFE moest Lomquichot opnieuw aan de bak in de sportzaal van Health City Jette. Met Biocure was de tegenstand toch wel van een heel ander kaliber en dankzij een vroege voorsprong en de aanvallende onmondigheid van de thuisploeg werd het uiteindelijk een rustige eindeseizoenspartij, een gesluierde zenuwpees aan de zijlijn ten spijt... Verslag vanuit een bijwijlen laag-bij-de-gronds perspectief.    

De laatste wedstrijd van het seizoen 2009-2010 was meteen ook de eerste confrontatie met Biocure. Normaal hadden beide ploegen elkaar reeds in december van vorig jaar moeten ontmoeten, maar toen gooiden bekerverplichtingen roet in het eten. De begin april geplande terugwedstrijd viel ook al in het water omwille van een jammerlijk forfait. LQC nam de drie punten met de glimlach in ontvangst. Voor de match van woensdagavond konden de Biocurianen blijkbaar geen beroep doen op hun vaste doelman. Bij de bezoekers was Elward geveld door buikgriep en moest daarom in extremis – lees: na afloop van de match – afzeggen. Peter was waarschijnlijk nog niet helemaal bekomen van het huisverwarmende feestje van het afgelopen weekend: van hem zelfs helemaal geen nieuws. Wel op post: Sebastien Devos, een ontluikende voetbalster die in zijn vrije uren ook al eens een toga durft aan te trekken.

De bal was ook van de partij. In tegenstelling tot vorige week waren er meerdere exemplaren aanwezig en had ook de bezoekende ploeg een groene soortgenoot meegebracht. Bij thuiskomst bleek dat een broertje van ons spijtig genoeg de geest had gegeven als gevolg van een familieziekte: overdreven inwendige luchtophoping. Het wedstrijdbegin was vreemd. Normaal duurt het even alsvorens wij ons tegen de netten kunnen vleien, maar deze keer ging het snel. Geen studieronde langs verschillende schoenen, al hadden deze die de aftrap gaven mooie kleuren, maar wel een snel inspelen van voet tot voet met als eindbestemming het walhalla van iedere wedstrijdbal. Ik was overigens maar al te blij dat de doelpuntenmaker snel op doel besloot, want de geur was niet te harden (0-1). Toegegeven: een mooie punter!

Het vervolg van de eerste helft had niet zoveel om het lijf. Beide ploegen kregen nog een aantal kansen maar de keepers toonden zich sterker dan de aanvallers. De afwerking van LQC haalde niet hetzelfde niveau als tijdens hun vorige match. De kleine kloof die reeds na enkele seconden op het scorebord prijkte, was dus meteen ook de ruststand. Ook na de pauze hielden de Lomqui’s makkelijk stand. De heetste standjes voor doel waren het resultaat van enkele domme foutjes die de tegenstander een aantal vrije trappen opleverde, maar deze werden vakkundig de nek omgewrongen ofwel niet goed uitgespeeld wanneer het een onrechtstreeks vrije trap betrof. Aan de overkant toonde Niels hoe het wel moet. De nummer 3 was voldoende egoïstisch om de bal zelf naast de doelman te schuiven, al had breed leggen naar Davy ook gekund in deze twee-tegen-één situatie (0-2).

Nadien had LQC nog een aantal mogelijkheden om de match helemaal te beslissen, maar onder andere Niels en Seba, die nochtans zeer verdienstelijk acteerde, konden niet besluiten. Aangezien Biocure zich al de hele wedstrijd weinig geïnspireerd toonde voor doel, leek dit een voor LQC geruststellende voorsprong. Maar een tweetal minuten voor tijd vond de thuisploeg toch een gaatje: een mooie overhoekse trap in de benedenhoek was buiten het bereik van Jordi. Het werd dus nog heel even bibberen en beven en Robinho moest vlak voor affluiten nog een keer snel plat. Het laatste fluitsignaal maakte weliswaar een eind aan de spanning: de drie punten waren voor de bezoekers. Biocure kon beginnen denken aan de bekerfinale. Als de ploeg over enkele weken een kans wil maken tegen TFE Benelux dan zal het zeker en vast uit een ander vaatje moeten tappen.

Voor LQC staat volgende week nog een oefenduelletje gepland, waarna de voetbalsloffen voor enkele maanden mogen opgeborgen worden (snif). We eindigen het seizoen op een verdienstelijke 7^de plaats (cf. klassement), één plaatsje lager dan vorig seizoen, ook al haalden we vier punten meer dan toen. We scoorden maar twee keer meer (ondanks twee extra matchen), maar verdedigden wel een flink stuk beter (tien tegendoelpunten minder ondanks twee matchen meer). Achteraf bekeken zat er echter zoveel meer in! Daarvoor had het volstaan om bijvoorbeeld de match op Brussels Dynamo Latex te winnen, een wedstrijd die we jammer genoeg zonder wissels hebben moeten afwerken. Drie punten meer had ons immers de 4^de plaats opgeleverd. Sowieso hebben we teveel punten laten liggen tegen ploegen die achter ons zijn geëindigd (Saloon, BDL, Torpedo Rapsat). Het zal voor volgend jaar zijn zeker. Lager eindigen is alleszins moeilijker dan een paar plaatsten te winnen: een bemoedigende laatste gedachte!

Doelpunten: * Davy – * Niels